The Big "O" & The D5

Waarschijnlijk kent iedereen wel Only the Lonely, Pretty Woman en vele andere hits uit de zestiger jaren, de man met zijn onafscheidelijke zonnebril: Roy Orbison.

Elvis Presley noemde hem ‘de grootste zanger ter wereld’, Bob Dylan vergeleek zijn buigzame tenor met die van de beroemdste operazangers.
Mick Jagger leerde van hem hoe je het juiste gevoel in een liedje moest leggen.
Volgens George Harrison wist hij je met zijn stem tot in het diepst van je ziel te raken.

Allen spraken vol bewondering over Roy Orbison, bijgenaamd The Big O, herkenbaar aan z’n zwarte zonnebril, dito gekleurde pak en vette Brylcreemkuif, maar vooral aan dat fluwelen stemgeluid.

Roy Orbison stond onterecht altijd in de schaduw van tijdsgenoten Elvis Presley, Jerry Lee Lewis en Johnny Cash.
Een echte trendzetter is hij niet geweest omdat vooral Elvis (met de rock ’n roll) en Johnny Cash (met de traditionele Amerikaanse country) de top in Amerika voor zich opeisten.
In tegenstelling tot zijn macho, sexy tijdgenoten was hij geen opwindende verschijning, zijn ijle, dromerige zangstijl viel wel op.
Zijn bescheiden no-nonsense houding van deze mensenschuwe rocker maakte hem geliefd bij zowel publiek als vakgenoten.

Een compleet showblok met een live band.
Ook avondvullend te boeken

Ted Jones & The Driftin’ Five

In maart 1960 richtte gitarist Michel Roelofs “The Black Arrows” op.
In oktober 1962 veranderde hij de naam in “The Driftin' Five” en zo is een van de oudste nog actieve bands van Utrecht ontstaan.
Beroemd in die dagen was de line-up met de zanger Herman van Keeken, zij scoorden toen hits als “Corinna” en “Hello Mary Lou”.